Όλοι γνωρίζουμε ότι τα καυτά φορτηγά είναι δροσερά. Από την άλλη, τα φορτηγά που λειτουργούν ζεστά δεν είναι δροσερά. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να βγαίνει ατμός κάτω από το καπό του πολυτιμότερου pickup σας ενώ βραστό ψυκτικό χύνεται στο έδαφος. Η υπερθέρμανση μπορεί να είναι μια ταλαιπωρία ή μια καταστροφή ανάλογα με το πότε και πού, και σε ποιο βαθμό (χωρίς λογοπαίγνιο) συμβαίνει υπερθέρμανση. Αλλά το γεγονός είναι ότι με ένα σωστά σχεδιασμένο σύστημα ψύξης, η υπερθέρμανση δεν πρέπει να είναι πρόβλημα.
Όσον αφορά τα ζητήματα ψύξης του κινητήρα, απευθυνόμαστε συνήθως στον Don Armstrong του U.S. Radiator. Η εταιρεία δραστηριοποιείται για περισσότερα από 50 χρόνια και ο Don ήταν εκεί για περισσότερα από 40 από αυτά. Ξεκίνησε ως οδηγός ντελίβερι, εργάστηκε σε κάθε πτυχή της επιχείρησης και τώρα είναι ιδιοκτήτης του χώρου. Σήμερα, υπό την ηγεσία του, η εταιρεία παράγει πάνω από 400 διαφορετικά θερμαντικά σώματα.
Ο Don έχει πολυετή εμπειρία και κάνει συνεχή έρευνα για να ενημερώνεται για την τελευταία τεχνολογία συστήματος ψύξης και, όπως εξηγεί, ο σχεδιασμός του πυρήνα και όχι το υλικό είχαν τη μεγαλύτερη επίδραση στην πτώση της θερμοκρασίας. Δείτε τι έχει να πει για το θέμα:
"Ενώ όλοι οι πυρήνες του ψυγείου μπορεί να φαίνονται ίδιοι, έχουν πολύ διαφορετική απόδοση με βάση την απόσταση των σωλήνων και τα πτερύγια ανά ίντσα. Τα σημεία μεταφοράς θερμότητας ενός ψυγείου είναι εκεί όπου η θερμοκρασία αφήνεται στην πραγματικότητα να φύγει από το ψυγείο και αυτό συμβαίνει όταν τα πτερύγια συνδέονται με τους σωλήνες. Όσο περισσότερα σημεία μεταφοράς έχει ένα ψυγείο, τόσο μεγαλύτερη είναι η πτώση θερμοκρασίας μεταξύ της εισόδου και της εξόδου.
"Για σύγκριση, ένας πυρήνας τύπου '60 είχε συνήθως σωλήνες σε απόσταση -ιντσών μεταξύ τους, δηλαδή - ίντσας πτερυγίου μεταξύ των σωλήνων. Μεταβαίνοντας από ένα καλοριφέρ δύο σειρών σε έναν πυρήνα τεσσάρων σειρών, μπορέσαμε να διπλασιάσουμε τα σημεία μεταφοράς θερμότητας που οδήγησε σε 15-20 τοις εκατό αύξηση της πτώσης της θερμοκρασίας χωρίς αλλαγή των άλλων μεταβλητών όπως η ροή αέρα ή ψυκτικού.
"Το U.S. Radiator προσφέρει τέσσερα διαφορετικά σχέδια πυρήνων. Το Πρότυπο που βρίσκεται στα περισσότερα καλοριφέρ τύπου OEM, το αλουμίνιο υψηλής απόδοσης με 20% περισσότερα σημεία μεταφοράς θερμότητας, ο χαλκός/ορείχαλκος υψηλής απόδοσης με 20% περισσότερα σημεία μεταφοράς θερμότητας και ο χαλκός/ορείχαλκος Optima που χρησιμοποιεί απόσταση 4 ιντσών μεγαλύτερης απόστασης σωλήνων.
"Τα υλικά καλοριφέρ έχουν δημιουργήσει αρκετή διαμάχη. Στη δεκαετία του '80, οι Ιάπωνες εμφανίστηκαν με ένα βασικό σχέδιο ως απάντηση στην ανάγκη μείωσης του μεγέθους των καλοριφέρ και αυτό έγινε το πρότυπο της βιομηχανίας επειδή ήταν αρκετά αποδοτικό ώστε να επιτρέπει την επανεισαγωγή του αλουμινίου (ένα λιγότερο αποδοτικό υλικό μεταφοράς θερμότητας) σε επίπεδο O.E.
"Με την αλλαγή της απόστασης των σωλήνων στις 38 ίντσες, ένα σχέδιο πυρήνα που αναφέρεται ως High Efficiency στη βιομηχανία, επιτρέπονται περισσότεροι σωλήνες ή διόδους νερού και πτερύγια στην επιφάνεια ενός πυρήνα με συγκεκριμένο πλάτος σε ίντσες. Ο σχεδιασμός ήταν αρκετά απλός, αλλά αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματικός καθώς περισσότερα σημεία μεταφοράς θερμότητας δημιουργούσαν μεγαλύτερη πτώση θερμοκρασίας στην είσοδο στην έξοδο.
"Πρέπει να επισημανθεί ότι η μετάβαση στην κατασκευή καλοριφέρ αλουμινίου ήταν καθαρά οικονομική. Οι πρώτες ύλες για την κατασκευή ενός ψυγείου αγοράζονται με λίβρα και ένα τελειωμένο ψυγείο αλουμινίου ζυγίζει περίπου το 25 τοις εκατό μιας μονάδας χαλκού/ορείχαλκου (τα δολάρια ανά λίβρα ήταν σχεδόν ίσα εκείνη την εποχή). Το αποτέλεσμα ήταν μια τεράστια οικονομική εξοικονόμηση για τις εταιρείες αυτοκινήτων.
"Όταν πρόκειται για τη διαφορά στην απόδοση μεταξύ καλοριφέρ χαλκού/ορείχαλκου και αλουμινίου, μπορεί να βρείτε τις δοκιμές του U.S.
"Ωστόσο, το χάλκινο πτερύγιο συνδέεται με τους σωλήνες ή τις διόδους νερού χρησιμοποιώντας συγκόλληση μολύβδου, η οποία είναι πολύ αναποτελεσματική και επιβραδύνει τον ρυθμό μεταφοράς θερμότητας σε ελαφρώς καλύτερο από αυτόν του αλουμινίου. Αυτό μπορεί να είναι μειονέκτημα εάν η διαδικασία συγκόλλησης δεν επιτρέπει στο χάλκινο πτερύγιο να αγγίζει τον ορειχάλκινο σωλήνα και γιατί όχι όλοι οι χάλκινοι/ορειχάλκινοι πυρήνες μεταφέρουν θερμότητα παρόμοιας σχεδίασης.
"Τα καλοριφέρ από χαλκό/ορείχαλκο, λόγω του βάρους και της αντοχής τους, υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό και αποσυναρμολογούνται και επανασυναρμολογούνται εύκολα για λόγους καθαρισμού. Δεν συμβαίνει με το αλουμίνιο, εκτός και αν μιλάμε για την έκδοση O.E. που συνοδεύεται από πτυχωτά πλαστικά δοχεία. Ως αποτέλεσμα, η διάρκεια ζωής των καλοριφέρ αλουμινίου μετά την αγορά θα είναι πολύ μικρότερη από αυτή των χάλκινων/σουτιέν."
