Ο ενδιάμεσος ψύκτης αέρα-νερού είναι ένας τύπος ιντερψύκτη που χρησιμοποιεί νερό για να ψύξει το φορτίο αέρα που προέρχεται από τον υπερσυμπιεστή ή τον υπερσυμπιεστή.
Το κύριο πλεονέκτημα ενός ενδιάμεσου ψύκτη αέρα-νερού έναντι ενός παραδοσιακού ενδιάμεσου ψύκτη αέρα-αέρα είναι ότι μπορεί να παρέχει πολύ πυκνότερη φόρτιση αέρα στον κινητήρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα περισσότερη ισχύ που παράγεται από τον κινητήρα, καθώς και αυξημένη απόδοση καυσίμου.
Ωστόσο, η χρήση ενός ενδιάμεσου ψύκτη αέρα-νερού έχει αρκετά μειονεκτήματα. Το ένα είναι ότι είναι γενικά πιο ακριβά από τα παραδοσιακά ιντερψύκτες αέρα-αέρα. Ένα άλλο μειονέκτημα είναι ότι απαιτούν συνεχή παροχή νερού, το οποίο μπορεί να είναι δύσκολο να διατηρηθεί σε ορισμένα κλίματα. Τέλος, οι ενδιάμεσοι ψύκτες αέρα-νερού μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εγκατασταθούν από τους παραδοσιακούς ενδοψύκτες αέρος-αέρα.
Πλεονεκτήματα: Αυτό τα καθιστά κατάλληλα για πολύπλοκες εγκαταστάσεις όπου ο χώρος, η ροή αέρα και το μήκος εισαγωγής αποτελούν πρόβλημα. Το νερό είναι πιο αποτελεσματικό στη μεταφορά θερμότητας από τον αέρα. Έτσι, έχει μεγαλύτερη σταθερότητα για να μπορεί να χειρίζεται ένα ευρύτερο φάσμα θερμοκρασιών. Μειονεκτήματα: Ωστόσο, αυτό το σύστημα απαιτεί την πρόσθετη πολυπλοκότητα, το βάρος και το κόστος ενός καλοριφέρ, μιας αντλίας, νερού και γραμμών μεταφοράς. Τυπικές εφαρμογές για αυτά είναι βιομηχανικά μηχανήματα, θαλάσσιες και προσαρμοσμένες εγκαταστάσεις που δεν επιτρέπουν την εύκολη τοποθέτηση αέρα στον αέρα, όπως ένα όχημα με κινητήρα πίσω. Τοποθέτηση Ο αέρας με το νερό μπορεί να τοποθετηθεί οπουδήποτε στο χώρο του κινητήρα, εφόσον το ψυγείο είναι τοποθετημένο σε θέση με καλή ροή αέρα ή ένας ανεμιστήρας Thermo συνδεδεμένος σε αυτό.
